آخر هفته، حوصلمون سر رفته!

آخر هفته، حوصلمون سر رفته!


مهمانی رفتن, مهمانی دادن,مهمانی دادن و مهمانی رفتن

هیچ کس زنگ خانه ما را نمی زند و هر کس زنگ خانه ما را بزند، از دو حال خارج نیست؛ یا اشتباه کرده است و یا اینکه یک گداست!

آیا تا به حال برایتان پیش آمده که در خانه خودتان دچار بی حوصلگی شوید و تمایل به انجام هیچ کاری هم نداشته باشید و در اوج بی حوصلگی و بی برنامگی، زنگ خانه به صدا در آید و مهمانانی از راه برسند؟

خانه را شور و نشاطی فرا می گیرد و اوقات فراغت میزبان و مهمانان پر از طراوت می شود. یاد قدیمها به خیر، روزهایی که به قول پدرم ، همیشه یکی سر سفرشون ، مهمان بود، می گفت ما اعتقاد داشتیم اگه روز، بیاد و بره و مهمون تو خونه آدم نیاد، اون روزمون بی برکته، اما حالا چی؟

آقایی در مرکز مشاوره می گفت: هیچ کس زنگ خانه ما را نمی زند و هر کس زنگ خانه ما را بزند، از دو حال خارج نیست؛ یا اشتباه کرده است و یا اینکه یک گداست! زندگی در خانواده ما سرد و یک نواخت است و حال آنکه قبلاً که مهمانانی می آمدند، سخن گفتن هایشان که همراه با شوخی ها و بذله گویی بود، همه اعضای خانواده را دچار سرخوشی و تنوع می کرد و شادی و انبساط خاطر را برای ما فراهم می آورد.


اولین اثر مهمانی دادن و مهمانی رفتن وجود تنوع در زندگی است
دید و بازدیدهای خانوادگی سبب تنوع در زندگی می شود و خانواده را از حالت خمودگی و یک نواختی به در می آورد؛ بنابراین در خانواده هایی که رفت و آمد خویشاوندی از جایگاه خوبی برخوردار است، پویایی و تحرک وجود دارد و برعکس.

ساحل افتاده گفت گرچه بسی زیستم              هیچ نه معلوم شد آه که من کیستم
موج خروشنده ای سخت خرامید و گفت           هستم اگر می روم، گر نروم نیستم

خانواده ای که برای مهمان ارزش قابل است و میزبانی می کند و یا خانواده ای که به مهمانی می رود و هر دو دید و بازدید متقابل دارند، خانواده هایی پویا هستند و از رکود و سستی به در می آیند. پس بیاییم با انجام دید و بازدید خانوادگی، زمینه زندگانی شاد و متنوعی را برای خود و خانواده مان فراهم نماییم.

 

دوم رشد و بالندگی اجتماعی
اگر خانواده ها به دید و بازدید یکدیگر نروند، خود و فرزندان آنان هرگز به رشد اجتماعی مطلوب نمی رسند. کمی در رفتار کودکان دقت کنید، کودکانی که خانواده آنها، بیشتر مهمانی رفته اند و میزبانی کرده اند، رفتارهای اجتماعی آنها بهتر، صحبت کردن آنها کاملتر، باهوشتر و شادتر هستند. تصور می کنید رفت و آمدهای خانوادگی در کودکان منزوی و گوشه گیر، چگونه است؟ پس اگر بخواهیم در تربیت اجتماعی فرزندان خویش تلاش نماییم، برای رفتن به مهمانی ها اهمیت قایل شویم. همسران جوان و فرزندان آنان با مهارت های اجتماعی آشنا می شوند و می آموزند که از حالت احساس خود بینی به درآیند و آن را تبدیل به احساس دیگر بینی کنند

و به انسجام خانوادگی دست یابند و در سختی ها یکدیگر را یاری رسانند. در این باره امام علی (علیه السلام) می فرمایند: « خویشاوندان به منزله بال و پر تو هستند که می توانی با آن ها پرواز کنی. »

آن هایی که ارتباط خود را با بستگان قطع می کنند، در واقع بال و پر خود را می شکنند و قدرت پرواز خویش را از دست می دهند. پس اگر خانواده بخواهد هم خودش اوج بگیرد و هم فرزندانش اعتلا یابند، باید برای مهمانی رفتن ارزش و اهمیتی ویژه قایل باشد.
 
کدام بهتر است؟ مهمانی برویم و یا میزبان باشیم؟
بعضی ها فقط دوست دارند که مهمانی بروند و خود کمتر میزبانی می کنند، برخی ها ه�� می گویند ما سختمان است که این همه راه برویم، برای ما راحتتر است که فقط مهمان به منزل ما بیاید.

از قدیم گفته اند که هر رفتی ، یک آمدی دارد، آن ها که به مهمانی می روند، نقش های یک مهمان و آداب پسندیده مربوط به او را فرا می گیرند و چون میزبان می شوند، نقش های یک میزبان و چگونگی برخوردهای لازم با مهمانان را می آموزند، در هر کدام خیر و برکت فراوان و آموزش و رشد و بالندگی است.
منبع:تبیان
 

کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه